Дипроспан в суспензии — инструкция по применению

Инструкция по применению дипроспана в суспензии, описание действия препарата, показания к применению суспензии дипроспана, взаимодействие с другими лекарствами, применение дипроспана (суспензия) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Дипроспан®
Международное название: Нет
Лекарственная форма: Суспензия для инъекций
Показания к применению:
Атс классификация:
H Препараты гормонов для системного применения (кроме половых гормонов и инсулинов)
H02 Кортикостероиды для системного применения
H02A Простые препараты кортикостероидов для системного применения
H02A B Глюкокортикоиды
Фарм. группа:
Кортикостероиды для системного применения. Глюкокортикостероиды. Бетаметазон. Код АТХ H02AB01
Условия хранения:
Хранить при температуре от 2 ºС до 25 ºС в защищенном от света месте. Не замораживать. Хранить в недоступном для детей месте.
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Прозрачная, от бесцветного до светло-желтого цвета, слегка вязкая жидкость, содержащая легко суспендируемые частицы белого или почти белого цвета, свободная от механических включений.

Состав дипроспана в суспензии

1 мл суспензии содержит
1 мл суспензияның құрамында

Активное вещество дипроспана

бетаметазона дипропионат 6.43 мг (эквивалентно 5.00 мг бетаметазона), бетаметазона натрия фосфат 2.63 мг (эквивалентно 2.00 мг бетаметазона)
6.43 мг бетаметазон дипропионаты (5.00 мг бетаметазонға баламалы), 2.63 мг бетаметазонның натрий фосфаты (2.00 мг бетаметазонға баламалы)

Вспомогательные вещества в дипроспане

натрия гидрофосфата дигидрат, натрия хлорид, динатрия эдетат, полисорбат 80, спирт бензиловый, метилпарагидрокси-бензоат, пропилпарагидроксибензоат, натрия карбоксиметилцеллюлоза, макрогол, кислота хлороводородная, вода для инъекций
натрий гидрофосфатының дигидраты, натрий хлориді, динатрий эдетаты, полисорбат 80, бензил спирті, метилпарагидроксибензоат, пропилпарагидроксибензоат, натрий карбоксиметилцеллюлозасы, макрогол, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су

Показания к применению суспензии дипроспана

  • ревматоидный артрит, остеоартрит, бурсит, тендосиновиит, анкилозирующий спондилит, радикулит, кокцидиния, ишиас, люмбаго, кривошея, ганглиозная киста, экзостоз, фасциит, тяжелая подагра
  • бронхиальная астма (в т.ч. в комплексной терапии астматического статуса), сенная лихорадка, ангионевротический отек, аллергический бронхит, сезонный или круглогодичный аллергический ринит, медикаментозная аллергия, сывороточная болезнь, реакции на укусы насекомых
  • атопический дерматит (монетовидная экзема), нейродермиты, контактный дерматит, выраженный солнечный дерматит, красный плоский лишай, инсулиновая липодистрофия, гнездовая алопеция, дискоидная эритематозная волчанка, псориаз, келлоидные рубцы, обычная пузырчатка, герпетический дерматит, кистозные угри
  • системная красная волчанка, склеродермия, дерматомиозит, узелковый периартериит
  • паллиативная терапия лейкоза и лимфом у взрослых; острый лейкоз у детей
  • адреногенитальный синдром, геморрагический проктоколит, болезнь Крона, спру, кортикостероид-зависимые заболевания крови, нефрит, нефротический синдром
  • первичная и вторичная недостаточность коры надпочечников (при обязательном одновременном введении минералокортикостероидов)
  • ревматоидты артрит, остеоартрит, бурсит, тендосиновиит, шорбуынданған спондилит, радикулит, кокцидиния, ишиас, люмбаго, қисық мойын, ганглиозды киста, экзостоз, фасциит, ауыр подаграда
  • бронх демікпесі (соның ішінде демікпе статусының қосымша емінде), пішен қызбасы, ангионевротикалық ісіну, аллергиялық бронхит, маусымдық немесе жыл бойғы аллергиялық ринит, дәрі-дәрмектік аллергия, сарысу құю ауруы, жәндіктердің шағуына реакцияларда
  • атопиялық дерматит (тиын тәріздес экзема), нейродермиттер, жанаспалы дерматит, күннен болған айқын дерматит, қызыл жалпақ теміреткі, инсулинді липодистрофия, ұялы алопеция, дискоидты эритематозды жегі, псориаз, келлоидты тыртықтар, кәдімгі сулы бөртпе, герпестік дерматит, кистозды безеулерде
  • жүйелі қызыл жегі, склеродермия, дерматомиозит, түйінді периартериитте
  • ересектердегі лейкоз және лимфоманы паллиативті емдеу; балалардағы жедел лейкозда
  • адреногенитальді синдром, геморрагиялық проктоколит, Крон ауруы, спру, қанның кортикостероидқа тәуелді аурулары, нефрит, нефротикалық синдромда
  • бүйрек үсті бездері қыртысының алғашқы және салдарлы жеткіліксіздігінде (міндетті түрде бір мезгілде минералокортикостероидтар енгізгенде)

Противопоказания дипроспана в суспензии

  • повышенная чувствительность к бетаметазону, другим компонентам препарата, или к другим глюкокортикостероидам
  • системные микозы
  • период лактации
  • детский возраст до 3 лет
  • при внутрисуставном введении: нестабильный сустав, инфекционный артрит
  • Дипроспан® не вводится внутримышечно пациентам с идиопатической или тромбоцитопенической пурпурой
  • бетаметазонға, препараттың басқа компоненттеріне немесе басқа да глюкокортикостероидтарға жоғары сезімталдық
  • жүйелі микоздар
  • лактация кезеңі
  • 3 жасқа дейінгі балаларға
  • буын ішіне енгізгенде: тұрақсыз буын, жұқпалы артрит
  • Дипроспан® идиопатиялық немесе тромбоцитопениялық пурпурасы бар емделушілерге бұлшықет ішіне енгізілмейді

Побочные действия суспензии дипроспана

Нежелательные явления, как и при применении других глюкокортикостероидов, обусловлены дозой и длительностью применения препарата. Эти реакции, как правило, обратимы и могут быть уменьшены путем снижения дозы.
  • натриемия, повышенное выведение калия, гипокалиемический алкалоз, задержка жидкости в тканях, застойная сердечная недостаточность у пациентов, предрасположенных к этому заболеванию, артериальная гипертензия
  • мышечная слабость, миопатия, потеря мышечной массы, ухудшение миастенических симптомов при тяжелой псевдопаралитической миастении, остеопороз, компрессионный перелом позвонков, асептический некроз головки бедренной или плечевой костей, патологические переломы трубчатых костей, разрывы сухожилий, нестабильность суставов (после многоразовых инъекций)
  • икота, пептическая язва с возможной последующей перфорацией и кровотечением, панкреатит, метеоризм, язвенный эзофагит
  • ухудшение заживления ран, атрофия кожи, утончение кожи, петехии и экхимозы, эритема лица, повышенная потливость, снижение чувствительности кожных проб, дерматит, сыпь, ангионевротический отек
  • судороги, повышение внутричерепного давления с отеком диска зрительного нерва (обычно по окончании лечения), головокружение, головная боль
  • нарушение менструального цикла, синдром Кушинга, задержка развития плода или роста ребенка, вторичная адренокортикальная и гипофизарная иммунологическая толерантность, особенно во время стресса при травме, хирургическом вмешательстве, болезни, нарушение толерантности к глюкозе, проявления латентного сахарного диабета, повышение потребности в применении инъекций инсулина или пероральных антидиабетических средств
  • задняя субкапсулярная катаракта, повышение внутриглазного давления, глаукома, экзофтальм
  • отрицательный азотистый баланс (вследствие катаболизма белка)
  • эйфория, изменение настроения, тяжелая депрессия вплоть до открытых ее проявлений (психоз), изменение личности, бессонница
  • анафилактическая, сверхчувствительная, гипотензивная или шокоподобная реакции на введение препарата
  • единичные случаи нарушения зрения, включая слепоту, которые сопровождают местное применение в зоне лица и головы, гипер- или гипопигментацию, подкожную и кожную атрофию, асептические абсцессы, пост инъекционная воспалительная гиперемия (после внутрисуставного введения) и нейрогенная артропатия, подобно болезни Шарко
Жағымсыз құбылыстар, басқа глюкокортикостероидтар қолдану кезіндегідей, препараттың дозасынан және қолдану ұзақтығынан болады. Бұл реакциялар, әдетте, қайтымды және дозаны төмендету арқылы азайтуға болады.
  • натриемия, калийдің көп шығарылуы, гипокалиемиялық алкалоз, тіндердегі сұйықтық іркілісі, осы ауруға бейімденген емделушілердегі іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, артериялық гипертензия
  • бұлшықет әлсіздігі, миопатия, бұлшықет салмағының кемуі, жалған салданудың ауыр миастениясында миастениялық симптомдардың нашарлауы, остеопороз, омыртқалардың компрессиялық сынуы, сан немесе иық сүйектері басының асептикалық некрозы, жілік сүйектерінің патологиялық сынулары, сіңірлердің үзілуі, буындардың тұрақсыздығы (көп реттік инъекциялардан соң)
  • ықылықтау, кейін тесілуге және қан кетуге ұласуы мүмкін пептидтік ойық жара, панкреатит, метеоризм, ойық жаралы эзофагит
  • жаралардың нашар жазылуы, тері атрофиясы, терінің жұқаруы, петехиялар және экхимоздар, бет эритемасы, қатты тершеңдік, тері сынамалары сезімталдығының төмендеуі, дерматит, бөртпе, ангионевротикалық ісіну
  • құрысулар, көру жүйкесі дискісінің ісінуімен бассүйекішілік қысымның көтерілуі (әдетте ем аяқталғаннан кейін), бас айналу, бас ауыру
  • етеккір оралымының бұзылуы, Кушинг синдромы, ұрық дамуының немесе нәресте өсуінің кідірісі, екіншілік адренокортикальді және гипофизарлы иммунологиялық төзімділік, әсіресе, жарақаттану, хирургиялық араласу, ауру кезіндегі стресс тұсында, глюкозаға төзімділіктің бұзылуы, жасырын қант диабетінің көріністері, инсулин инъекцияларын немесе диабетке қарсы ішуге арналған дәрілер қолдану қажеттілігінің жоғарылауы
  • артқы субкапсулярлы катаракта, көзішілік қысымның көтерілуі, глаукома, экзофтальм
  • теріс азотты теңгерім (ақуыз катаболизмі салдарынан)
  • эйфория, көңіл-күйдің өзгеруі, ашық көріністерге дейін (психоз) апаратын ауыр депрессия, тұлғалық өзгеріс, ұйқысыздық
  • препаратты енгізуге анафилактикалық, аса сезімталдық, гипотензиялық немесе шок тәрізді реакциялар
  • көру нашарлайтын бірлі-жарым жағдайлар, бет және бас аймақтарында жергілікті қолданумен қатар жүретін соқырлықты, гипер- немесе гипопигментацияны, теріастылық және тері атрофиясын қоса, асептикалық абсцестер, инъекциядан кейінгі қабыну гиперемиясы (буын ішіне енгізуден соң) және Шарко ауруына ұқсайтын нейрогенді артропатия

Особые указания к применению

Суспензия Дипроспан® не предназначена для внутривенного или подкожного введения.

Строгое соблюдение правил асептики обязательно при применении препарата.

Внутримышечные инъекции кортикостероидов необходимо вводить глубоко в мышцу для предотвращения локальной атрофии мягких тканей.

Любое введение препарата (мягкие ткани, очаг поражения, внутрисуставно и т.п.) может привести к системному действию при одновременном выраженном местном действии.

Внутрисуставные инъекции должны проводиться только квалифицированным медицинским персоналом. Следует проводить анализ внутрисуставной жидкости для исключения септического процесса. Не вводить препарат при наличии внутрисуставной инфекции. Заметное усиление болезненности, отечность, повышение температуры окружающих тканей и дальнейшее ограничение подвижности сустава свидетельствуют о септическом артрите. При подтверждении диагноза необходимо назначить антибактериальную терапию.

Не следует вводить кортикостероиды в нестабильный сустав, инфицированные области и межпозвонковые промежутки. Повторные инъекции в сустав при остеоартрите могут повысить риск разрушения сустава. После успешной внутрисуставной терапии пациенту следует избегать перегрузок сустава.

Поскольку у пациентов, получающих кортикостероидную терапию, встречались редкие случаи анафилактоидных реакций, следует перед введением препарата принимать соответствующие меры предосторожности, особенно если у пациента были случаи аллергических реакций на введение лекарственных препаратов.

При назначении длительного курса кортикостероидной терапии следует взвесить соотношение потенциальной пользы и риска от введения лекарственных препаратов и рассмотреть возможность перехода с парентерального на пероральный прием.

Может потребоваться изменение дозировки при ослаблении или обострении патологического процесса, индивидуальной реакции пациента на терапию, воздействие на пациента эмоционального или физического стресса в виде серьезной инфекции, хирургического вмешательства или травмы. После прекращения длительной или высокодозной кортикостероидной терапии может понадобиться врачебное наблюдение в течение 1 года после завершения терапии.

При применении препарата следует учитывать, что кортикостероиды могут маскировать признаки инфекционного заболевания, а также снижать сопротивляемость организма.

Длительное применение кортикостероидов может привести к развитию катаракты (особенно у детей), глаукомы с возможным поражением зрительного нерва и может способствовать развитию вторичной инфекции глаз (грибковой или вирусной). Необходимо периодически проходить офтальмологическое обследование, особенно больным, получающим Дипроспан® в течение более шести недель.

Средние и высокие дозы кортикостероидов могут повышать артериальное давление, способствовать задержке жидкости и натрия хлорида в тканях и увеличении выведении калия из организма (что может проявляться отеками, нарушениями в работе сердца) рекомендуется диета с ограничением пищевой соли и дополнительный прием препаратов, содержащих калий. Появление таких проявлений маловероятно\менее вероятно при применении синтетических производных, если только они не используются в высоких дозах. Все кортикостероиды увеличивают выведение кальция.

Пациентам, получающим кортикостероиды, не следует делать прививку против оспы. Не следует проводить другую иммунизацию при лечении кортикостероидами (особенно в высоких дозах), учитывая риск развития неврологических осложнений и низкий иммунный ответ (отсутствие образования антител). При проведении заместительной терапии (например, при первичной недостаточности коры надпочечников) проведение иммунизации возможно.

Пациентам, которые получают Дипроспан® в дозах, подавляющих иммунитет, следует избегать контакта с больными ветряной оспой и корью (это особенно важно при назначении препарата детям).

Назначение препарата при активном туберкулезе возможно лишь в случаях молниеносного или диссеминированного туберкулеза в сочетании с адекватной противотуберкулезной терапией. Для пациентов с латентным туберкулезом или с положительной реакцией на туберкулин необходимо решить вопрос о профилактической противотуберкулезной терапии, прежде чем начать лечение препаратом Дипроспан®. Следует учитывать, что рифампицин усиливает метаболизм печеночного клиренса кортикостероидов и может потребоваться коррекция дозировки кортикостероидов.

Следует назначать наименьшую возможную дозу препарата. При необходимости возможно снижение дозы препарата, которое должно быть постепенным.

Слишком быстрая отмена кортикостероидов может привести к лекарственной вторичной адренокортикальной недостаточности, которую можно свести к минимуму постепенным снижением дозировки. Необходимо помнить также о возможности развития вторичной недостаточности коры надпочечников в течение нескольких месяцев после окончания терапии. При возникновении или угрозе возникновения стрессовой ситуации в течение этого периода лечение препаратом Дипроспан® следует возобновить. Если пациенту уже назначена терапия, то дозу препаратов можно увеличить. Возможно ухудшение секреции минералокортикостероидов, поэтому следует одновременно назначить соль и/или минералокортикостероиды.

С осторожностью применять препарат пациентам с гипотиреозом или циррозом печени, пациенты с герпетическим поражением глаз (из-за риска перфорации роговицы).

При лечении препаратом больные сахарным диабетом могут нуждаться в коррекции сахароснижающей терапии.

На фоне применения препарата Дипроспан® возможны нарушения психики (особенно у пациентов с эмоциональной нестабильностью или склонностью к психозам).

Кортикостероиды следует назначать с осторожностью: при неспецифичном язвенном колите, при угрозе перфорации, абсцессе или других гнойничковых инфекциях, а также при дивертикулите, свежих кишечных анастомозах, активной или латентной язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, почечной недостаточности, артериальной гипертензии, остеопорозе, тяжелой миастении, глаукоме, остром психозе, вирусных и бактериальных инфекциях, отставании в росте, туберкулезе, Синдроме Кушинга, сахарном диабете, сердечной недостаточности, трудноизлечимой эпилепсии, склонности к тромбоэмболии или тромбофлебитам и беременности.

На фоне применения глюкокортикостероидов возможно изменение подвижности и количества сперматозоидов.

Поскольку осложнения глюкокортикостероидной терапии зависят от доз, курса и продолжительности терапии, оценка соотношения польза/риск решается индивидуально для каждого пациента.

Применение в педиатрической практике
Поскольку кортикостероиды способны замедлять рост у новорожденных и детей, и подавляют эндогенную продукцию кортикостероидов, если лечение затягивается, необходимо обеспечить тщательный контроль темпов роста и развития.

Беременность и период лактации
В связи с отсутствием контролируемых исследований по безопасности применения препарата у беременных, назначать его следует только в случае крайней необходимости, после тщательной оценки соотношения польза/риск для матери и для плода/ребенка. Дети, родившиеся от матерей, получавших при беременности значительные дозы кортикостероидов, нуждаются в тщательном медицинском контроле (для раннего выявления признаков недостаточности коры надпочечников). При необходимости назначения препарата Дипроспан в период лактации следует решить вопрос о прекращении кормления грудью, принимая во внимание важность терапии для матери (из-за возможных нежелательных побочных эффектов у детей).

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Как правило, Дипроспан® не влияет на быстроту реакции при управлении автотранспортом или работе с другими механизмами. Однако в единичных случаях может возникнуть мышечная слабость, судороги, нарушения зрения, головокружение, головная боль, изменение настроения, депрессия (с выраженными психотическими реакциями), повышенная раздражительность, поэтому рекомендовано воздержаться от управления автотранспортом или работы с другими механизмами во время лечения препаратом.
Дипроспан суспензиясы көктамыр ішіне немесе тері астына енгізуге арналмаған.

Препаратты қолдану кезінде асептика ережелері міндетті түрде қатаң сақталады.

Кортикостероидтардың бұлшықетішілік инъекцияларын жұмсақ тіндердің жергілікті атрофиясын болдырмау үшін бұлшықет ішіне терең енгізу қажет.

Препаратты кез келген жерге (жұмсақ тіндерге, зақымдану ошағына, буын ішіне және т.б.) енгізу жергілікті айқын әсер етумен бір мезгілде жүйелі әсерге әкелуі мүмкін.

Буынішілік инъекцияларды білікті медицина маманы ғана салуы тиіс. Септикалық үдеріске жол бермеу үшін буынішілік сұйықтыққа талдау жасаған жөн. Буынішілік жұқпа болғанда препарат енгізілмейді. Ауырсыну күшеюінің байқалуы, ісіну, қоршаған тіндер температурасының көтерілуі және буын қозғалғыштығының әріқарай шектелуі септикалық артритті айғақтайды. Диагноз расталғанда бактерияға қарсы ем тағайындау қажет.

Кортикостероидтарды тұрақсыз буынға, жұқпа жұққан аумақтарға және омыртқа арасындағы аралықтарға енгізуге болмайды. Остеоартрит кезінде буынға қайта жасалатын инъекциялар буынның зақымдану қаупін арттыруы мүмкін. Буын ішіне сәтті жүргізілген емнен кейін емделуші буынға артық жүк түсірмегені жөн.

Кортикостероидты ем алатын емделушілерде анафилактоидтық реакциялардың сирек жағдайлары кездесетіндіктен, әсіресе, егер емделушіде дәрілік препараттардың енгізілуіне аллергиялық реакциялар жағдайлары болса, препаратты енгізер алдында тиісті алдын ала сақтану шараларын қабылдау керек.

Кортикостероидтық емнің ұзаққа созылатын курсы тағайындалғанда дәрілік препараттар енгізуден болатын әлеуетті пайда мен қауіп арақатынасын таразылап, парентеральді емнен ішу арқылы қабылдауға көшу мүмкіндігін қарастыру керек.

Патологиялық үдеріс әлсірегенде немесе өршігенде, емделуші емге жекеше реакция бергенде, емделушіге күрделі жұқпа түріндегі эмоциялық немесе физикалық стресс, хирургиялық араласу немесе жарақат әсер еткенде дозалануын өзгерту қажет болуы мүмкін. Ұзаққа созылған немесе жоғары дозалы кортикостероидтық ем тоқтатылған соң ем аяқталғаннан кейін 1 жыл бойы дәрігерлік бақылау керек болуы мүмкін.

Препаратты қолдану кезінде кортикостероидтардың жұқпалы ауру белгілерін бүркемелеуі, сондай-ақ организмнің қарсылығын төмендетуі мүмкін екенін ескерген жөн.

Кортикостероидтарды ұзақ уақыт қолдану катарактаның (әсіресе, балаларда), көру жүйкесін зақымдауы мүмкін глаукоманың дамуына әкеліп, көз жұқпасының екінші қайтара (зеңдік немесе вирустық) дамуына ықпал етуі мүмкін. Офтальмологиялық тексеруден, әсіресе, алты аптадан аса Дипроспан алатын науқастарды мезгіл-мезгіл өткізу қажет.

Кортикостероидтардың орташа және жоғары дозалары артериялық қысымды жоғарылатып, тіндердегі сұйықтық пен натрий хлоридінің іркілісіне және организмнен калийдің көп шығарылуына ықпал етуі мүмкін (бұл ісінулермен, жүрек жұмысының бұзылуларымен көрініс беруі мүмкін), ас тұзы шектелетін емдәм және құрамында калий бар препараттарды қосымша қабылдау ұсынылады. Егер олар жоғары дозаларда пайдаланылмаса ғана, синтетикалық туындылар қолданылғанда осындай көріністердің пайда болу ықтималдығы аз/ азырақ ықтималды. Кортикостероидтардың бәрі кальцийдің шығарылуын арттырады.

Кортикостероидтар алатын емделушілерді желшешекке қарсы егуге болмайды. Неврологиялық асқынулардың даму қаупін және иммундық жауаптың (антиденелер түзілуінің болмауы) төмен екенін ескеріп, кортикостероидтармен (әсіресе, жоғары дозаларда) емделу кезінде басқа иммунизация жасауға болмайды. Орын басушы ем жүргізілгенде (мысалы, бүйрек үсті бездері қыртысының алғашқы жеткіліксіздігінде) иммунизация жасауға болады.

Иммунитетті бәсеңдететін дозаларда Дипроспан алатын емделушілер желшешекке және қызылшаға шалдыққан науқастармен қарым-қатынаста болмағаны жөн (бұл, әсіресе, препаратты балаларға тағайындаған кезде маңызды).

Препаратты белсенді туберкулез кезінде кенеттен болған немесе диссеминацияланған туберкулез жағдайларында ғана туберкулезге қарсы талапқа сай жүргізілетін еммен үйлестіріп тағайындауға болады. Жасырын туберкулезі бар немесе туберкулинге оң реакция берген емделушілер Дипроспан препаратымен емделуді бастамас бұрын туберкулезге қарсы алдын алу емі жөніндегі мәселені шешу қажет. Рифампициннің бауырдағы кортикостероидтар клиренсі метаболизмін күшейтетінін және кортикостероидтар дозаларын түзету қажет болуы мүмкін екенін ескерген жөн.

Препараттың мүмкіндігінше ең төмен дозасын тағайындау керек. Қажет болса, препарат дозасын азайтуға болады, ол біртіндеп атқарылуы тиіс.

Кортикостероидтарды тым тез тоқтату дәрілік салдарлы адренокортикальді жеткіліксіздікке әкелуі мүмкін, дозалануын біртіндеп төмендетумен оны жоққа тән азайтуға болады. Ем аяқталғаннан кейін бірнеше ай ішінде бүйрек үсті бездері қыртысының салдарлы жеткіліксіздігінің дамуы мүмкін екенін де есте сақтау қажет. Осы кезең ішінде стресс жағдайы пайда болғанда немесе пайда болу қаупі төнгенде Дипроспан препаратымен емделуді жаңғыртқан жөн. Егер емделушіге ем тағайындалып қойса, онда препараттар дозасын арттыруға болады. Минералокортикостероидтар секрециясы нашарлауы мүмкін, сондықтан бір мезгілде тұз және/немесе минералокортикостероидтар тағайындау керек.

Препаратты гипотиреозы немесе бауыр циррозы бар емделушілерге, көздің герпестік зақымдануы бар емделушілерге (мөлдір қабықтың тесілу қаупіне орай) абайлап қолдану керек.

Қант диабетімен науқастар препаратпен емделгенде қантты төмендететін емді түзетуді қажет етуі мүмкін.

Дипроспан препаратын қолдану аясында психиканың бұзылуы (әсіресе, эмоциялық тұрақсыздығы немесе психоздарға бейімділігі бар емделушілерде) орын алуы мүмкін.

Кортикостероидтарды: спецификалық емес ойық жаралы колит, тесілу, абсцесс қатерінде немесе басқа да іріңді жұқпаларда, сондай-ақ дивертикулитте, ішектің жаңа анастомоздарында, асқазанның және он екі елі ішектің белсенді немесе латентті ойық жаралы ауруында, бүйрек жеткіліксіздігінде, артериялық гипертензияда, остеопорозда, ауыр миастенияда, глаукомада, жедел психозда, вирустық және бактериялық жұқпаларда, өспей қалғанда, туберкулезде, Кушинг синдромында, қант диабетінде, жүрек жеткіліксіздігінде, қиын емделетін эпилепсияда, тромбоэмболияға немесе тромбофлебиттерге бейімділікте және жүктілікте сақтықпен тағайындау керек.

Глюкокортикостероидтар қолдану аясында сперматозоидтар қозғалғыштығы мен cаны өзгеруі мүмкін.

Глюкокортикостероидты емнің асқынулары дозаларға, емдеу курсы мен ұзақтығына байланысты екендіктен, қауіп/пайда арақатынасын бағалау әр емделуші үшін жекеше шешіледі.

Педиатриялық тәжірибеде қолдану
Кортикостероидтар жаңа туған нәрестелер мен балалардағы өсуді баяулатуға қабілетті екендіктен және кортикостероидтардың эндогенді өндірілуін бәсеңдететіндіктен, егер емдеу ұзаққа созылып кетсе, өсу мен даму қарқынын мұқият бақылаумен қамтамасыз ету қажет.

Жүктілік және лактация кезеңі
Препаратты жүкті әйелдерде қолданудың қауіпсіздігіне қатысты бақыланатын зерттеулердің болмауына байланысты, оны ана үшін және ұрық/нәресте үшін пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалаудан кейін аса қажеттілік жағдайында ғана тағайындау керек. Жүктілік кезінде кортикостероидтардың елеулі дозаларын алған аналардан туған балалар мұқият медициналық бақылауды қажет етеді (бүйрек үсті бездері қыртысының жеткіліксіздік белгілерін ерте анықтау үшін). Дипроспан препаратын лактация кезеңінде тағайындау қажет болса, емнің ана үшін маңыздылығын ескеріп, бала емізуді тоқтату мәселесін шешу керек (балаларда қолайсыз жағымсыз әсерлерінің болуы мүмкін екендіктен).

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әдетте, Дипроспан автокөлік басқару немесе басқа да механизмдермен жұмыс істеу кезінде реакция шапшаңдығына ықпал етпейді. Алайда бірлі-жарым жағдайларда бұлшықет әлсіздігі, құрысулар, көрудің нашарлауы, бас айналу, бас ауыру, көңіл-күйдің өзгеруі, депрессия (айқын психоздық реакциялармен), қатты ашушаңдық пайда болуы мүмкін, сондықтан препаратпен емделу кезінде автокөлік басқарудан немесе басқа да механизмдермен жұмыс істеуден бас тартуға кеңес берілген.

Дозировка и способ применения

Дипроспан® рекомендуется вводить внутримышечно при необходимости системного поступления глюкокортикостероида в организм или непосредственно в пораженную мягкую ткань, в виде внутрисуставных и периартикулярных инъекций при артритах, в виде внутрикожных инъекций при разнообразных заболеваниях кожи, в виде местных инъекций в очаг поражения при некоторых заболеваниях стопы.

Режим дозирования и способ введения устанавливают индивидуально, в зависимости от показаний, тяжести заболевания и реакции больного на лечение. Доза должна быть минимальной и период применения максимально короткий.

Доза должна быть подобрана для получения удовлетворительного клинического эффекта. При отсутствии удовлетворительного клинического эффекта Дипроспан® следует отменить и выбрать альтернативную терапевтическую тактику.

При системной терапии начальная доза препарата Дипроспан® в большинстве случаев составляет 1-2 мл. Введение повторяют при необходимости, в зависимости от состояния больного. Препарат вводят глубоко внутримышечно в ягодичную область. Дозировки и частоту введения подбирают индивидуально с учетом тяжести состояния пациента и терапевтического отклика.
  • при тяжелых состояниях (красная волчанка и астматический статус), нуждающихся в экстренных мерах, начальная доза препарата может составлять 2 мл;
  • при дерматологических заболеваниях, как правило, достаточно 1 мл препарата;
  • при заболеваниях дыхательной системы действие препарата начинается в течение нескольких часов после внутримышечной инъекции препарата Дипроспан®. При бронхиальной астме, сенной лихорадке, аллергическом бронхите и аллергическом рините существенное улучшение состояния достигается после введения 1-2 мл препарата;
  • при острых и хронических бурситах начальная доза для внутримышечного введения составляет 1-2 мл препарата. При необходимости проводят несколько повторных введений.
При местном введении одновременное применение местноанестезирующего препарата необходимо лишь в единичных случаях. При одновременном введении анестезирующего вещества Дипроспан® может быть смешан с 1% или 2% раствором прокаина гидрохлорида или лидокаина (в шприце, не во флаконе), используя лекарственные формы, не содержащие парабены. Похожие местные анестетики также могут использоваться. Не разрешается применение анестетиков, которые содержат метилпарабен, пропилпарабен, фенол и другие подобные вещества. При применении анестетика в комбинации с препаратом Дипроспан® сначала набирают в шприц из флакона необходимую дозу препарата, потом в этот же шприц набирают из ампулы необходимое количество местного анестетика и встряхивают в течение короткого периода времени.

При острых бурситах (субдельтовидном, подлопаточном, локтевом и преднадколенниковом) введение 1-2 мл препарата Дипроспан® в синовиальную сумку может облегчить боль и полностью возобновить подвижность в течение нескольких часов. Лечение хронического бурсита проводят меньшими дозами препарата после купирования острого приступа болезни.

При острых тендосиновиитах, тендинитах и перитендинитах одна инъекция препарата Дипроспан® облегчает состояние больного, при хронических - следует повторить инъекцию препарата в зависимости от реакции. Необходимо избегать введения препарата непосредственно в сухожилие.

Внутрисуставное введение препарата в дозе 0.5-2.0 мл уменьшает боль, болезненность и тугоподвижность суставов при ревматоидном артрите и остеоартрите в течение 2-4 ч после введения. Продолжительность терапевтического действия препарата значительно варьирует и может составлять 4 и более недель.

Рекомендованные дозы препарата при введении в большие суставы (колено, бедро, плечо) составляют 1-2 мл; в средние (локоть, запястье, лодыжка) - 0.5-1 мл; в малые (ступня, кисть, грудная клетка) - 0.25-0.5 мл.

При некоторых заболеваниях кожи эффективно внутрикожное введение препарата непосредственно в очаг поражения, доза составляет 0.2 мл/см2. Место поражения равномерно обкалывают с помощью туберкулинового шприца и иглы. Суммарная доза введенного препарата во все участки введения в течение 1 недели не должна превышать 1 мл.

Рекомендованные разовые дозы препарата Дипроспан® (один раз в неделю)
  • при твердой мозоли - 0.25-0.5 мл (как правило, эффективно 2 инъекции);
  • при шпоре - 0.5 мл; при тугоподвижности большого пальца стопы - 0.5 мл;
  • при синовиальной кисте - от 0.25 до 0.5 мл; при тендосиновиите - 0.5 мл;
  • при остром подагрическом артрите - от 0.5 до 1 мл.
Для введения рекомендуют применять туберкулиновый шприц с иглой.

После достижения терапевтического эффекта поддерживающую дозу подбирают путем постепенного снижения начальной дозы за счет уменьшения концентрации бетаметазона в растворе, которая вводится через определенные интервалы времени. Снижение дозы продолжают до достижения минимальной эффективной дозы.

При возникновении или угрозе возникновения стрессовой ситуации (которая не связана с заболеванием) может возникнуть необходимость в увеличении дозы препарата.

Отмену препарата после длительной терапии следует проводить путем постепенного снижения дозы. Наблюдение за состоянием больного осуществляют, по крайней мере, в течение года по окончании длительной терапии или после применения препарата в высоких дозах.
Дипроспанды глюкокортикостероидтың организмге жүйелі түсуі қажет болғанда бұлшықет ішіне немесе тікелей зақымданған жұмсақ тінге, артриттерде буынішілік және периартикулярлы инъекциялар түрінде, терінің алуан түрлі ауруларында тері ішіне салатын инъекциялар түрінде, табанның кейбір ауруларында зақымданған ошаққа жергілікті инъекциялар түрінде енгізу ұсынылады.

Дозалау режимі мен енгізу тәсілі аурудың көрсетілімдеріне, ауырлығына және науқастың емге реакциясына қарай әркімге жеке белгіленеді. Доза өте аз және қолдану кезеңі барынша қысқа болуы тиіс.

Доза қанағаттанарлық клиникалық әсер алуға болатындай таңдалуы тиіс. Егер қанағаттанарлық клиникалық әсері болмаса, Дипроспанды тоқтатып, баламалы емдік нысананы таңдау керек.

Жүйелі ем кезінде Дипроспан препаратының бастапқы дозасы көптеген жағдайларда 1-2 мл құрайды. Қажет болғанда, науқастың ахуалына қарай, енгізу қайталанады. Препаратты бөксе аумағындағы бұлшықет ішіне терең енгізеді. Дозалануы және енгізу жиілігі емделуші жағдайының ауырлығына және емге жауапқа қарай әркімге жеке таңдалады.
  • шұғыл шараларды керек ететін ауыр жағдайларда (қызыл жегі және демікпе статусы) препараттың бастапқы дозасы 2 мл құрауы мүмкін;
  • дерматологиялық ауруларда, әдетте, 1 мл препарат жеткілікті;
  • тыныс алу жүйесінің ауруларында препарат әсері Дипроспан препаратының бұлшықетішілік инъекциясынан кейін бірнеше сағат ішінде басталады. Бронх демікпесі, пішен қызбасы, аллергиялық бронхит және аллергиялық ринитте жағдайдың елеулі жақсаруына 1-2 мл препарат енгізгеннен кейін жетеді;
  • жедел және созылмалы бурситтерде бұлшықет ішіне енгізілетін бастапқы доза 1-2 мл препарат құрайды. Қажет болғанда, бірнеше рет қайталанатын енгізулер жасалады.
Жергілікті енгізу кезінде жергілікті жансыздандыратын препаратты бір мезгілде қолдану бірлі-жарым жағдайларда ғана қажет. Жансыздандыратын зат бір мезгілде енгізілгенде, Дипроспанды құрамында парабендер жоқ дәрілік түрлерді пайдаланып, прокаин гидрохлориді немесе лидокаиннің 1% немесе 2% ерітіндісімен (құтыдағы емес, еккіштегі) араластыруға болады. Ұқсас жергілікті анестетиктер де пайдаланылуы мүмкін. Құрамында метилпарабен, пропилпарабен, фенол және осыған ұқсас басқа заттар бар анестетиктерді қолдануға рұқсат етілмейді. Анестетикті Дипроспан препаратымен біріктіріп қолданғанда алдымен препараттың қажетті дозасын құтыдан еккішке жинап алады, сонан соң осы еккішке жергілікті анестетиктің қажетті мөлшерін ампуладан сорып алып, қысқа кезеңдік уақыт ішінде сілкиді.

Жедел бурситтерде (субдельталық, жауырынастылық, шынтақтық және тізеүстілік) 1-2 мл Дипроспан препаратын синовиальді қалтаға енгізу ауырсынуды жеңілдетіп, бірнеше сағат ішінде қозғалысты толық жаңғырта алады. Созылмалы бурситті емдеу аурудың жедел ұстамасы басылғаннан кейін препараттың аз дозаларымен жүргізіледі.

Жедел тендосиновииттер, тендиниттер және перитендиниттерде Дипроспан препаратының бір инъекциясы науқас ахуалын жеңілдетеді, созылмалы түрлерінде реакцияға қарай препарат инъекциясын қайталаған жөн. Препаратты сіңірге тікелей енгізуге жол бермеу қажет.

Препаратты 0.5-2.0 мл дозада буын ішіне енгізу ревматоидты артрит және остеоартритте енгізілгеннен кейін 2-4 сағат ішінде ауыруды, ауырсынуды және буындар қозғалысының шектелуін азайтады. Препараттың емдік әсерінің ұзақтығы едәуір құбылады және 4 және одан көп аптаны құрауы мүмкін.

Үлкен буындарға (тізе, сан, иық) енгізілгенде препараттың ұсынылатын дозалары 1-2 мл; орташа буындарға (шынтақ, білезік, тобық) 0.5-1 мл; кішкентай буындарға (табан, қол басы, кеуде қуысы) 0.25-0.5 мл құрайды.

Кейбір тері ауруларында препаратты тікелей зақымдану ошағындағы тері ішіне енгізу тиімді, доза 0.2 мл/см2 құрайды. Зақымданған жерді туберкулинді еккіш және ине арқылы біркелкі шаншып теседі. Енгізілетін бөліктердің бәріне 1 апта ішінде енгізілген препараттың жиынтық дозасы 1 мл-ден аспауы тиіс.

Дипроспан препаратының ұсынылған бір реттік дозалары (аптасына бір рет) – қатты мүйізгекте 0.25-0.5 мл (әдетте, 2 инъекция тиімді); сүйек сүйелінде 0.5 мл; табанның үлкен бақайының қозғалысы шектелгенде 0.5 мл; синовиальді кистада 0.25 мл-тен 0.5 мл дейін; тендосиновиитте 0.5 мл; жедел подагралық артритте 0.5 мл-ден 1 мл дейін.

Енгізу үшін инесі бар туберкулинді еккіш қолдану ұсынылады.

Емдік әсерге жетуден соң демеуші доза белгілі бір уақыт аралықтары арқылы енгізілетін ерітіндідегі бетаметазон концентрацияларын азайту есебінен бастапқы дозаны біртіндеп төмендету арқылы таңдалады. Дозаны азайтуды ең төмен тиімді дозаға жеткенше жалғастырады.

Стресс жағдайы пайда болғанда немесе пайда болу қатері төнгенде (ол аурумен байланысты емес) препарат дозасын арттыру қажет болуы мүмкін.

Ұзақ емнен кейін препаратты тоқтатуды дозаны біртіндеп азайту арқылы жүргізген жөн. Ұзаққа созылған ем аяқтала келе немесе препаратты жоғары дозаларда қолданудан кейін науқас ахуалын, кем дегенде, бір жыл бойы бақылау жүзеге асырылады.

Взаимодействие с лекарствами

Одновременное применение фенобарбитала, рифампицина, фенитоина или эфедрина может усиливать метаболизм препарата, снижая при этом его терапевтическую активность.

При одновременном применении глюкокортикостероидов и эстрогенов может быть необходима коррекция дозы препарата (из-за угрозы передозировки).

Одновременный прием кортикостероидов с диуретиками может привести к гипокалиемии. Одновременное применение глюкокортикостероидов и сердечных гликозидов повышает риск возникновения аритмии или дигиталисной интоксикации вследствие гипокалиемии. Кортикостероиды могут усиливать выведение калия, которое вызвано приемом амфотерицина В. У всех пациентов, принимающих любую из этих лекарственных комбинаций, необходимо тщательно контролировать уровень электролитов в сыворотке крови, особенно, уровень калия.

Одновременный прием кортикостероидов и кумариновых антикоагулянтов может повысить или снизить антикоагулянтые эффекты, что возможно потребует коррекции дозы.

При комбинированном применении глюкокортикостероидов с нестероидными противовоспалительными препаратами или алкоголем, возможно повышение частоты появления или интенсивности эрозивно-язвенных поражений желудочно-кишечного тракта.

Одновременное применение глюкокортикостероидов может снижать концентрацию салицилатов в плазме крови. Ацетилсалициловая кислота должна назначаться с осторожностью в комбинации с кортикостероидами при гипопротромбинемии.

Коррекция дозы противодиабетического препарата может потребоваться при назначении кортикостероидов больным сахарным диабетом.

Одновременное введение глюкокортикостероидов может подавлять ответ на соматотропин.

Кортикостероиды могут влиять на нитросиниий тетразолиевый тест при бактериальной инфекции и вызывать ложноотрицательные результаты.
Бір мезгілде фенобарбитал, рифампицин, фенитоин немесе эфедрин қолдану препарат метаболизмін күшейтіп, осы орайда оның емдік белсенділігін төмендетуі мүмкін.

Глюкокортикостероидтар мен эстрогендер бір мезгілде қолданылғанда препарат дозасын түзету қажет болуы мүмкін (артық дозалану қатеріне орай).

Кортикостероидтарды диуретиктермен бір мезгілде қабылдау гипокалиемияға әкелуі мүмкін. Глюкокортикостероидтар мен жүрек гликозидтерін бір мезгілде қолдану аритмияның немесе гипокалиемия салдарынан дигиталистік уыттанудың пайда болу қаупін арттырады.

Кортикостероидтар В амфотерицинін қабылдаудан болатын калийдің шығарылуын күшейтуі мүмкін. Осы дәрілік біріктірілімдердің кез келгенін қабылдайтын емделушілердің бәрінде қан сарысуындағы электролиттер деңгейін, әсіресе, калий деңгейін мұқият бақылау қажет.

Кортикостероидтар мен кумаринді антикоагулянттарды бір мезгілде қабылдау антикоагулянттық әсерлерді арттырып немесе төмендете алады, бұл дозаны түзетуді талап етуі мүмкін.

Глюкокортикостероидтарды қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен немесе алкогольмен біріктіріп қолданғанда асқазан-ішек жолының эрозиялық-ойық жаралы зақымдануларының пайда болу жиілігі немесе қарқындылығы артуы мүмкін.

Бір мезгілде глюкокортикостероидтар қолдану қан плазмасында салицилаттар концентрациясын төмендетуі мүмкін. Ацетилсалицил қышқылы гипопротромбинемия кезінде кортикостероидтармен біріктіріп сақтықпен тағайындалуы тиіс.

Қант диабетімен науқастарға кортикостероидтар тағайындалғанда диабетке қарсы препарат дозасын түзету қажет болуы мүмкін.

Бір мезгілде глюкокортикостероидтар енгізу соматотропинге берілетін жауапты бәсеңдетуі мүмкін.

Кортикостероидтар бактериялық жұқпа тұсында нитро-көк тетразол тестісіне ықпалын тигізіп, жалған теріс нәтижелер беруі мүмкін.

Передозировка дипроспаном в суспензии

Симптомы: острая передозировка бетаметазона не создает угрожающих жизни ситуаций. Введение в течение нескольких дней высоких доз глюкокортикостероидов не приводит к нежелательным последствиям (за исключением случаев применения очень высоких доз или в случае применения при сахарном диабете, глаукоме, обострении эрозивно-язвенных поражений ЖКТ или у больных, которые одновременно проходят терапию препаратами дигиталиса, непрямыми антикоагулянтами или диуретиками).

Лечение: необходим тщательный медицинский контроль за состоянием больного. Необходимо поддерживать оптимальное потребление жидкости и контролировать электролитный состав плазмы крови и мочи (особенно баланс натрия и калия в организме). При выявлении дисбаланса этих ионов необходимо проводить соответствующую терапию.
Симптомдары: бетаметазонның жедел артық дозалануы өмірге қатер төндіретін жағдайларды тудырмайды. Бірнеше күн ішінде глюкокортикостероидтардың жоғары дозаларын енгізу жайсыз зардаптарға әкеп соқтырмайды (өте жоғары дозалар қолданылатын жағдайларды қоспағанда немесе қант диабетінде, глаукомада, АІЖ эрозиялық-ойық жаралы зақымдануларының өршуінде қолданылған жағдайда немесе дигиталис препараттарымен, тікелей емес антикоагулянттармен немесе диуретиктермен бір мезгілде емделіп жүрген науқастарда).

Емі: науқас жағдайына мұқият медициналық бақылау қажет. Сұйықтықтың ұтымды тұтынылуын сақтау және қан плазмасы мен несептің электролиттік құрамын (әсіресе, организмдегі натрий және калий теңгерімін) бақылау қажет. Осы иондардың теңгерімсіздігі анықталғанда тиісті ем жүргізу қажет.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Бетаметазона натрия фосфат - легкорастворимый компонент, который быстро абсорбируется из места введения, обеспечивая быстрое начало терапевтического действия. Бетаметазона дипропионат - малорастворимый компонент, медленно абсорбируется из депо, которое образовывается в месте инъекции, и обуславливает продолжительное действие препарата. Связывание с белками плазмы - 62.5%. Метаболизируется в печени. Выводится преимущественно почками, незначительная часть - с желчью.
Бетаметазон натрий фосфаты – енгізілген жерден тез сіңіріліп, емдік әсердің тез басталуын қамтамасыз ететін, оңай еритін компонент. Бетаметазон дипропионаты – аз еритін компонент, инъекция жасалған жерде түзілетін деподан баяу сіңіріліп, препараттың әрі қарай әсер етуін жүзеге асырады. Плазма ақуыздарымен байланысуы – 62.5%. Бауырда метаболизденеді. Көбіне бүйрекпен, болымсыз бөлігі өтпен шығарылады.

Фармакодинамика

Дипроспан® имеет высокую глюкокортикостероидную активность и незначительную минералокортикостероидную активность. Кроме этого, препарат регулирует углеродный гомеостаз и водно-электролитный баланс. Незначительные размеры кристаллов бетаметазона дипропионата позволяют применять иглы небольшого диаметра (до 0.9 мм) для внутрикожных введений и введений непосредственно в очаг поражения.
Дипроспанның жоғары глюкокортикостероидтық белсенділігі және аздаған минералокортикостероидтық белсенділігі бар. Бұдан басқа, препарат көміртектік гомеостазды және су-электролит теңгерімін реттейді. Бетаметазон дипропионаты кристалдарының мардымсыз өлшемдері тері ішіне енгізуге және тікелей зақымдану ошағына енгізуге арналған диаметрі шағын (0.9 мм дейін) инені қолдануға мүмкіндік береді.

Упаковка и форма выпуска

По 1 мл препарата помещают в ампулы из стекла типа I. По 5 ампул помещают в контурные ячейковые упаковки. 1 контурную упаковку вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в картонную коробку.
1 мл препараттан І типті шыныдан жасалған ампулаларға құйылады. 5 ампуладан пішінді ұяшықты қаптамаларға салады. 1 пішінді қаптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынады.